Od wielu lat zajmuję się diagnostyką kliniczną i sądową, oceną funkcji poznawczych, stanu emocjonalnego oraz wpływu zaburzeń psychicznych i neurologicznych na samodzielność człowieka. Od 2011 roku pełnię funkcję biegłego sądowego. Doświadczenie w analizie dokumentacji medycznej i orzeczniczej pozwala mi przygotowywać opracowania odnoszące się do konkretnych trudności osoby badanej, a nie wyłącznie do nazwy rozpoznanej choroby.

Badanie może być pomocne w sprawach dotyczących stopnia niepełnosprawności, niezdolności do pracy, potrzeby stałej lub długotrwałej pomocy innych osób, zdolności do samodzielnej egzystencji, świadczeń z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz odwołań od orzeczeń lekarzy orzeczników i komisji lekarskich.

Oceniam pamięć, uwagę, tempo przetwarzania informacji, myślenie, funkcje wykonawcze, zdolność planowania i podejmowania decyzji, odporność na stres, stabilność emocjonalną, zdolność nawiązywania relacji, wykonywania obowiązków oraz przystosowania się do wymagań środowiska pracy. Analiza może także obejmować wpływ lęku, depresji, PTSD, zaburzeń psychotycznych, zaburzeń osobowości, niepełnosprawności intelektualnej, otępienia, ADHD, chorób neurologicznych lub innych problemów zdrowotnych na funkcjonowanie osoby badanej.

Zakres diagnostyki dobierany jest indywidualnie. Badanie może obejmować wywiad kliniczny, obserwację, analizę dokumentacji oraz standaryzowane testy psychometryczne i neuropsychologiczne. W zależności od potrzeb wykorzystywane mogą być narzędzia oceniające sprawność intelektualną, pamięć, uwagę, funkcje wykonawcze, nastrój, lęk, objawy psychopatologiczne, osobowość oraz zdolność do samodzielnego funkcjonowania.

W pierwszej kolejności stosowane są testy posiadające polskie adaptacje, normy oraz potwierdzone właściwości psychometryczne. Zagraniczne narzędzia kliniczne mogą być wykorzystywane pomocniczo, zwłaszcza w obszarach, w których zakres dostępnych metod polskich jest ograniczony. Ich wyniki interpretowane są z zachowaniem ostrożności i nie stanowią samodzielnej podstawy ostatecznych wniosków.

Sama diagnoza choroby nie przesądza jeszcze o stopniu niepełnosprawności ani niezdolności do pracy. Istotne jest wykazanie, w jaki sposób stan zdrowia ogranicza wykonywanie konkretnych czynności, utrzymanie regularności pracy, samodzielne zaspokajanie potrzeb, poruszanie się, komunikowanie, uczenie się, podejmowanie decyzji oraz udział w życiu społecznym.

Podstawę opracowania mogą stanowić orzeczenia ZUS lub zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności, dokumentacja medyczna, wyniki leczenia, karty informacyjne ze szpitala, opinie lekarzy i terapeutów, dokumentacja zatrudnienia, opis stanowiska pracy oraz informacje o rzeczywistych trudnościach występujących w życiu codziennym.

Opinia psychologiczna może zostać wykorzystana przy sporządzaniu odwołania, przygotowaniu do komisji, przedstawieniu stanowiska przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych albo jako dodatkowa dokumentacja stanu zdrowia. Nie zastępuje ona formalnego orzeczenia wydawanego przez uprawniony organ, ale może dostarczyć szczegółowych i obiektywnych danych dotyczących funkcjonowania psychicznego, poznawczego, społecznego i zawodowego osoby badanej.