Od wielu lat zajmuję się diagnozą uzależnień, oceną funkcjonowania osób używających substancji psychoaktywnych oraz sporządzaniem opinii na potrzeby postępowań rodzinnych, karnych i cywilnych. Każda osoba oceniana jest indywidualnie, bez automatycznego uznawania, że sam zarzut, pojedynczy incydent albo wcześniejsze użycie substancji oznacza istnienie uzależnienia.

Oceniam, czy występują podstawy do rozpoznania uzależnienia, jaki jest poziom kontroli nad zachowaniem, świadomość problemu, motywacja do zmiany oraz ryzyko nawrotu. W zależności od rodzaju sprawy analiza może również obejmować wpływ używania substancji na funkcjonowanie rodzinne, zawodowe i społeczne, zdolność do sprawowania opieki nad dzieckiem oraz wywiązywanie się z podstawowych obowiązków.

Badanie może obejmować wywiad kliniczny, analizę przebiegu używania substancji, dokumentację medyczną, wyniki badań laboratoryjnych oraz standaryzowane testy przesiewowe i kliniczne. Stosuję narzędzia dostępne w polskich wersjach oraz, w uzasadnionych przypadkach, zagraniczne metody kliniczne o odpowiednio udokumentowanych właściwościach psychometrycznych.

Wynik pojedynczego kwestionariusza nie stanowi samodzielnej podstawy rozpoznania. Ocenie podlega cały wzorzec funkcjonowania, w tym utrata kontroli, konsekwencje używania, rozwój tolerancji, objawy odstawienne, podejmowane próby ograniczenia oraz zachowanie w okresach abstynencji.

Opinia może być przygotowana na potrzeby spraw rodzinnych, karnych i cywilnych, postępowań dotyczących leczenia odwykowego albo jako niezależna analiza wcześniejszej diagnozy. Badanie prowadzone jest z poszanowaniem godności osoby badanej oraz z uwzględnieniem zarówno danych przemawiających za rozpoznaniem, jak i tych, które mu przeczą.